دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

عنوان پایان نامه :  بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی در موش¬های ماده نژاد اسپراگوداولی

کمرین (که به عنوان ژن حاصل از تازاروتن 1 و واکنش­ دهنده به گیرنده رتینوئیک اسید نیز شناخته می­شود)، آدیپوکینی است که به تازگی شناسایی شده است و عمدتاً از بافت چربی احشایی تولید می­شود. شواهد نشان می­‍‌دهد این آدیپوکین در آدیپوژنز، سوخت و ساز انرژی و التهاب نقش دارد. کمرین به صورت یک فرضیه، به عنوان یک ارتباط دهنده بین چاقی و دیابت نوع 2 ارائه شده است (ارنست[1] و همکاران، 2010). یک یافته کلیدی، تشخیص کمرین در مایعات التهابی انسان مانند مایع آسیت بیماران مبتلا به سرطان تخمدان و مایع سینوویال بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید می­باشد (ویتمر و همکاران، 2003). طی مطالعات آزمایشگاهی هنگام پردازش کمرین، فرم­های بسیاری از آن تأیید شده­اند که از جمله می­توان به کمرین 155، کمرین 157 و کمرین 158 در خون انسان، کمرین 157 در مایع آسیت، کمرین تمرینی (11n=) و گروه کنترل (10n=) تقسیم شدند. گروه تمرینی در یک برنامه تمرین هوازی 12 هفته­ای شرکت کردند، در حالی­که گروه کنترل فعالیت­های روزمره خود را انجام می­دادند. افراد سیگاری، مبتلایان به بیماری­های قلبی- عروقی و مصرف‌کنندگان داروهایی که ممکن بود نتایج مطالعه را تحت تأثیر قرار دهند از مطالعه حذف شدند. برنامه تمرینی هوازی به مدت 12 هفته، 5 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 50 تا 60 دقیقه (10 دقیقه گرم کردن – 15 تا 50 دقیقه راه رفتن و دویدن – 10 دقیقه سرد کردن) انجام شد. برنامه تمرینی به تدریج از 15 تا 20 دقیقه و شدت 60 تا 65 درصد حداکثر ضربان قلب در هفته اول به 40 تا 45 دقیقه و شدت 80 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب در هفته آخر افزایش می­یافت. سطوح سرمی کمرین، مقاومت به انسولین، پروفایل چربی، فشار خون و ترکیب بدنی تمامی آزمودنی­ها قبل و بعد از تمرینات هوازی اندازه‌گیری شد. یافته­ها نشان داد بعد از 12 هفته تمرینات قدرتی، گلوکز خون، شاخص مقاومت به انسولین، کلسترول تام، تری‌گلیسرید، LDL-C و چربی شکمی (احشایی) به طور معنی­داری کاهش یافت (05/0P<)، به طور همزمان، غلظت سرمی کمرین و پروتئین واکنشگرC در پاسخ به تمرین قدرتی نیز به طور معنی­داری کاهش یافت (05/0P < )، اما TNF-α بدون تغییر باقی ماند (05/0P>). در این پژوهش مشخص گردید 12 هفته تمرین قدرتی باعث بهبودی شاخص­های قلبی- عروقی در افراد مبتلا به سندروم متابولیک شد و این بهبودی با کاهش سطح سرمی کمرین همراه بود. نتایج این پژوهش با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد. در ارتباط با این عدم همخوانی می­توان به چند نکته اشاره کرد. آزمودنی­های پژوهش صارمی و همکاران (2010)، بیمار و چاق بودند، اما در پژوهش حاضر آزمودنی­های پژوهش سالم بودند. بنابراین، می­توان بیان کرد شرایط اولیه آزمودنی­ها می‌تواند در پاسخ هورمون کمرین به فعالیت ورزشی مؤثر باشد. همچنین می‌توان به این موضوع اشاره داشت که پاسخ هورمون کمرین تحت تأثیر طول برنامه تمرینی می­باشد. در پژوهش حاضر که مدت زمان تمرینات هوازی هشت هفته­ای بود، افزایش سطوح هورمون کمرین مشاهده شد؛ اما در پژوهش صارمی و همکاران (2010) که مدت زمان تمرینات هوازی دوازده هفته­ای بود کاهش سطوح هورمون کمرین رخ داد. بنابراین، با توجه به جملات اخیر می­توان بیان کرد عامل مدت زمان برنامه تمرینی در پژوهش­های مختلف بر پاسخ هورمون کمرین مؤثر است و نیاز است برای کاهش سطوح هورمون کمرین، تمرینات هوازی، دوازده5-3-3- تاثیر فعالیت ورزشی بر رابطه بین سطوح پلاسمایی واسپین و کمرین

پس از انجام هشت هفته تمرین هوازی شدید، مشخص گردید در موش­ها، همبستگی معناداری بین واسپین و کمرین وجود ندارد. جهت بررسی تاثیر همبستگی بین سطوح واسپین و کمرین در حیطه ورزش و همچنین در زمینه پزشکی پژوهشی مشاهده نشد. اما در این زمینه باید گفت ممکن است عدم وجود رابطه معنادار بین دو هورمون واسپین و کمرین، تعداد آزمودنی­ها باشد و احتمالاً اگر تعداد آزمودنی زیاد باشد، نتایج متفاوتی به دست آید.

 

[1] -Ernest

دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

( فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه  با فرمت ورد ) :

 بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی در موش¬های ماده نژاد اسپراگوداولی

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک زیر

پایان نامه بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی

دسته‌ها: دسته اصلی