دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

عنوان پایان نامه :

 بررسی تطبیقی موضوع عبادت اطفال از منظر فقهای شیعه و اهل سنت

علل و انگیزه‏های عبادت

باید بدانیم که چه علل و انگیزه‏هایی موجب کرنش و تذلل انسان در برابر خداوند یکتا شده، و انسان را به بندگی در پیشگاه معبود یکتا وامی‏دارد. عمده‏ترین انگیزه‏هایی‏که انسان را به‏عبادت خدا وامی‏دارد، عبارتنداز: ۱. طمع رسیدن به نعمتهای بهشتی و ترس از دچار شدن به عذاب جهنم. پرستش خدا به این انگیزه هر چند شیوه بندگان مقرّب و اولیای خاص الهی نیست، لیکن از دیدگاه اسلامی هیچ‏گونه عیب و اشکال شرعی ندارد. امیر مؤمنان علی علیه‏السلام بدین شیوه تصریح کرده و فرمود: اِنَّ قَوْما عَبَدُوا اللّهَ رَغْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُ التُجّارِ، وَ اِنَّ قَوْما عَبَدُوا اللّهَ رَهْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُ الْعَبیدِ.[1] گروهی خداوند را به انگیزه رسیدن به پاداش (و دستیابی به نعمتهای بهشتی) بندگی می‏کنند. این (قسم) عبادت سوداگران سودجوست. برخی خداوند را از ترس عذاب می‏پرستند، این (قسم) نیز عبادت بردگان است. ۲. شکرگزاری در برابر نعمتها. عقل حکم می‏کند که انسان در برابر نعمتهای بی‏کران الهی شکرگزاری کند، هر چند به فرموده قرآن، اندک افرادی به شکرگزاری خداوند موفق می‏شوند.[2] روشن است که بهترین شیوه شکرگزاری همانا عبادت و بندگی خداوند متعال است. از میان نعمتهای بی‏شمار خداوندی، دو نعمت از اهمیت و ارزش بیشتری برخوردار است، که انگیزه قویتری در انسان برای پرستش خدا ایجاد می‏کند: یکی نعمت حیات و آفرینش انسان است، که خداوند به خاطر آن دستور پرستش داده است.[3] دیگری نعمت هدایت انسان به صراط مستقیم الهی و نجات از گمراهی است که طبق برخی از روایات برترین نعمتها به‏شمار می‏آید؛ چنانکه حضرت علی علیه‏السلام فرمود: … وَ اِنَّ قَوْما عَبَدُوا اللّهَ شُکْرا فَتِلْکَ عِبادَةُ الاَْحْرارِ، وَ هِیَ اَفْضَلُ الْعِبادَةِ. همانا کسانی هستند که خداوند را به منظور شکرگزاری (و انجام وظیفه بندگی) پرستش می‏کنند. این عبادت آزادگان است و چنین عبادتی برترین (نوع) عبادت است. ۳. عظمت خداوند و بزرگی مقام بی‏مثل و مانند او اقتضا می‏کند که انسان در برابرش سجده و کرنش کرده و به تنزیه و تسبیح و ذکر او بپردازد. خدایی که بزرگتر از آن است که بتوان وصف کرد. «اَللّهُ اَکْبَرُ مِنْ اَنْ یُوصَفُ» و قدرت و کبریایی‏اش بی‏انتهاست «فَتَعالَی اللّهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ…» (طه: ۱۱۴) و بر هر کاری تواناست. وَ هُوَ عَلی کُلِّ شی‏ءٍ قَدیرٌ. (تغابن: ۱) حضرت علی علیه‏السلام فرمود: وَ لَوْ فَکَّرُوا فی عَظیمِ الْقُدْرَةِ وَ جَسیمِ النِّعْمَةِ لَرَجَعُوا اِلیَ الطَّریقِ.[4] اگر مردم در بزرگی قدرت و کلانی نعمت (خداوند) می‏اندیشیدند، بدون شک به راه راست هدایت (و به طریق مستقیم بندگی خدا) باز می‏گشتند. از حدیث قدسی نیز چنین بر می‏آید که عبادت کامل و خداپسندانه آن است که به خاطر عظمت خدا انجام شود: یا مُوسی! لا اَقْبَلُ الصَّلاةَ اِلاّ مِمَّنْ تَواضَعَ لِعَظَمَتی… .[5] ای موسی! نماز را نمی‏پذیرم، مگر از کسی که برای عظمت من فروتنی کند

[1] تحف العقول، تصحیح علی اکبر غفاری، 1389ش،ص ۲۴۶،

[2] سباء، آیه ۱۳.

[3] . بقره، آیه ۲۱.

[4] نهج البلاغه، ترجمه و شرح شهیدی، خطبه ۱۸۵، نشر سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی

[5] عرفان اسلامی، حسین انصاریان، ج ۵ ،1386ش، ص ۹۱

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

دانلود از لینک زیر

 دانلود پایان نامه:بررسی تطبیقی موضوع عبادت اطفال از منظر فقهای شیعه و اهل سنت