دانلود پایان نامه

چار چوب نظری هوش الهی

پس از گسترش معنی هوش به بقیه قلمروها، ظرفیتا و تواناییای آدم و به ویژه مطرح شدن هوش هیجانی در روانشناسی، سازه جدیدی رو به عنوان هوش الهی مطرح کرد. اون عنوان کرد هوش الهی یه سری از تواناییا واسه به کار گیری منابع دینی و معنویه. هوش الهی سازه های هوش و معنویت رو تو یه سازه ترکیب کرده. در حالیکه معنویت جستجو واسه پیدا کردن عناصر مقدس، معنا پیدا کنی، هوشیاری بالا و تعالیه. هوش الهی شامل توانایی واسه به کار گیری اینجور موضوعاتیه که می تونه کارکرد و موافقت فرد رو پیش بینی کنه؛ و باعث تولیدات و یافته ها با ارزشی گرددچنانچه توانایی واسه سود جستن از منابع الهی رو به عنوان یه هوش محسوب کنیم. پس این توانایی باید در حل مسئله زندگی و رسیدن آدما به اهداف کنه و باعث موافقت بهتر اونا شه. تحقیق نشون میده که بین معنویت با رضایت و هدفمندی زندگی، سلامت و بهزیستی رابطه مثبتی هست. (سهرابی، 1385).

هوش الهی

اشاره داره به مهارت ها، تواناییا و رفتارای لازم واسه پیشرفت و حفظ رابطه با منشاءغایی همه موجودات، کامیابی در جستجو معنی زندگی، پیدا کردن یه راه اخلاقی که به هدایت ما در زندگی کمک کنه، درک معنویات و ارزشا در زندگی شخصی و روابط بین فردی، است. (نسبی، 1389)

هوش الهی از دیدگاه نسبی

عقل شهودی: نور بصیرت که به ما اجازه میده در مورد جنبه ها خاصی از واقعیت خیالبافی کنیم.

درک استدلال: نقطه مقابل عقل شهودیه. این مراحل شامل ترسیم، پیشرفت و بررسی بصیرت بدست امده از راه شهود، بخاطر روشن کردن معنا و جزئیات خاص بصیرت مائه.

اگاهی از خواست و قصد: با ترکیب عقل شهودی و درک مستدل، ما میتونیم که به یه حالت دونستن وارد شیم، دونستن کامل اهداف و خواستها.

عشق و مهربانی: نعمت عشق نشون دهنده جریان نامحدود عشق و انرژی الهیه.

قدرت و عدالت متمرکز: نقطه مقابل عشق، زور و محدودیته. وقتی که در شکل مثبت ظهور یا بد نشون دهنده عدالت و انصاف هستش.

شفا و بخشش: وقتی عشق، زور و محدودیت بطور مطلوب متعادل شن نتیجه عبارتند از: بخشش خود و بقیه، بیان دلسوزی، بیرون کردن عصبانیت.

زندگی با شوق: بروز کامل عشق در شخصیت فرد، توانایی واسه زندگی با شادی و شوقه.

زندگی با وقار، یکدلی و تعهد: بصورت تعهد به اصول شخصی و نیروی عالی خوده.

پیوند و خدمت خلاق: این ویژگی بر دو کارکرد اشاره داره، یکی داشتن خلاقیت و دیگری رابطه و پیوند داشتن با بقیه.

خلاقیت-خلاق

پاداشاهی خدا: یعنی شخص هرچه در زندگی با اون سرو کار داره یا از پایه در دنیا هست رو نشئه ای از وجود خدا و حضور خدا و نظارت اون بر اعمالش بدونه و اینکه همه چیز به خواست و اراده خدا انجام میشه. (نسبی، 1389)

مقایسه هوش الهی با هوشای دیگه

ویگلس ورث (2004) چار هوش بدن ، شناختی، هیجان و الهی رو طبق تربیت رشد اونا به شکل هرمی مطرح کرده. الگوی مورد نظر طبق این دیدگاهه که کودکان اول بر بدن خود کنترل پیدا می کنن (هوش بدنی)، بعد مهارتای زبانی و مفهومی (هوشبهر) خود رو گسترش میدن. هوش در فعالیتای مدرسه ای کودک مطرحه. هوش هیجانی واسه خیلی از افراد وقتی مطرح میشه که علاقمند به گسترش روابط خود با بقیه باشن. در آخر هوش الهی زمانی خود نمایی می کنه که فرد به دنبال معنی مسائل می شه و سوالاتی مثل ( این، همه اون چیزیه که هست؟) رو مطرح می کنه. مک هاوک عقیده داره هوش الهی به نسبت آموزش غیر دینی و علم واقعی با شهود نگاه و خردمندی رابطه نزدیکتری داره. وجود عمومی و کل نگر اون و به کار گیری نمادگرایی درک فرد رو گسترش میده و اون رو عمق می بخشه. این به غنی سازی روابط و بهبود کار روزمره کمک می کنه،

علاوه بر این حرکت به طرف خودشکوفایی و رشد الهی مربوط می شه تا به نیاز به کنترل و پایبند آیین و رسوم بودن، به نظر می رسه آدمایی که هوش الهی کامل دارن، ممکنه سبک زندگی متفاوتی رو داشته باشن. (غباری بناب و همکاران،1386).

لیچفیلد شباهتای هوشای جور واجور (هوشای گاردنر) رو، وجود لایه های همپوشی بین همه هوشا، فرق هر کدوم از هوشا در افراد جور واجور و قابل رشد بودن هوشا می دونه. اون هم اینکه سه فرق کلی رو میان هوش الهی و دیگه هوشا بر شمردهه. از نظر ایشون هوش الهی انحصارا با بقیه سرو کار داره، همه سطوح هوشای دیگه رو در بر میگیره و آزمایش اون شاید ذهنی تر از بقیه هوشاه (غباری نباب و همکاران، 1386).

عامل های هوش الهی

درباره اجزای تشکیل دهنده هوش الهی (عامل ها) نظرات مختلفی ارائه شده. در زیر به طرح چند راه و روش درباره عوامل اصلی هوش الهی اشاره می شه:

از نظر امونز (2000) هوش الهی کاربرد انطباقی اطلاعات الهی در جهت حل مسئله در زندگی روزانه و مراحل رسیدن به هدفه.

ایشون به شکل ابتکاری پنچ عامل رو واسه هوش الهی پیشنهاد کرده:

1-ظرفیت واسه تعالی.

2-توانایی واسه تجربه حالتای هوشیاری عمیق.

3-توانایی واسه خدایی کردن و تقدس بخشیدن به امور روزانه.

4-توانایی واسه سود بردن از منابع الهی واسه حل مسئله در زندگی.

5-ظرفیت پرهیزگاری و عمل اخلاقی مثل بخشش، تواضع، نوع دوستی (میرزایی،1382).

[1] Wigleswers

[2] Amonz

دسته‌ها: آموزشی ها