دانلود پایان نامه

چکيد………………………………………………………………………………………………173
بند سوم: عدم رعايت اصل تناسب………………………………………………………………………………………………………….177
بند چهارم: شليک مستقيم به غير نظاميان ……………………………………………………………………………………………178
بند پنجم: عدم حمايت از غير نظاميان……………………………………………………………………………………………………178
بند ششم: هدف گيري مظاهر دولت………………………………………………………………………………………………………..182
بند هفتم: ممانعت از خارج کردن مجروحان و حمله به تيم پزشکي……………………………………………………..185
بند هشتم: جنايت عليه بشريت و نسل کشي………………………………………………………………………………………….188
بند نهم: فروپاشي زير ساخت هاي غير نظامي و خدمات عمومي…………………………………………………………..191
گفتار سوم: تحليل حقوقي جنگ غزه………………………………………………………………………………………………………195
بند اول: شوراي حقوق بشر و گزارش قاضي گلدستون (بررسي جنايات اسرائيل در جنگ 22 روزه غزه) …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………197
بند دوم: ديوان کيفري بين المللي و جنايات اسرائيل در جنگ غزه………………………………………………………200
نتيجه گيري……………………………………………………………………………………………………………………………………………..204
پيشنهادات………………………………………………………………………………………………………………………………………………. 213
منابع و مآخذ……………………………………………………………………………………………………………………………………………..214
چکيده انگليسي…………………………………………………………………………………………………………………………………………237

مقدمه:
قرن بيستم با دو جنگ جهانگير در کارنامه خود به پايان رسيد. جنگ جهاني اول از آگوست 1914 آغاز و در نوامبر 1918 با حدود يک ميليون کشته، بيش از بيست ميليون مجروح و هشتصد هزار مفقود الاثر خاتمه يافت. در اين جنگ براي اولين بار از سلاح هاي شيميائي استفاده شد و نخستين بار مناطق غير نظامي در سطح گسترده از آسمان بمباران شدند.1 شايد تنها نتيجه مثبت اين جنگ تشکيل جامعه ملل بود که متاسفانه قادر به حفظ صلح جهاني نشد. جنگ جهاني دوم که پر تلفات ترين جنگ در تاريخ بشريت مي باشد، در اول سپتامبر 1939 آغاز شد با بيش از پنجاه ميليون کشته در 1945 به پايان رسيد.2 جامعه جهاني پس از جنگ دوم با عبرت گرفتن از دو جنگ جهانگير مبادرت به تشکيل سازمان ملل متحد به عنوان حافظ صلح و امنيت جهاني و قانونمند کردن روابط ميان دولت ها کرد. اجراي قواعد بشر دوستانه از زماني که منشور ملل متحد در سال 1945 استفاده از زور را در روابط بين دولت ها براي رسيدن به اهداف سياسي ممنوع اعلام کرد، بيش از گذشته اهميت يافت. کنوانسيون هاي چهارگانه ژنو يک سال پس تشکيل رژيم اسرائيل به تصويب رسيده است. اين کنوانسيون ها که به دنبال پايان يافتن جنگ جهاني دوم و تشکيل سازمان ملل متحد در جهت کاستن از آلام جنگ ايجاد شده است، از کنفرانس هاي 1899، 1907، 1929 گرفته شده است.3
مجمع عمومي سازمان ملل متحد جمعا در نه قطعنامه در مورد جنگ اظهار نظر کرده است که ليست آنها به طور خلاصه در ذيل آمده است:4
1: سال 1947 تبليغات جنگي ممنوع شد.
2: سال 1950 تبليغات عليه صلح ممنوع شد.
3: سال 1944 کشور ها از تهديد به زور خودداري کنند.
4: سال 1950 صلح از طريق عمل به تصويب رسيد (عدم دخالت کشورها در امور داخلي ديگر کشورها).
5: سال 1966 به دولت ها تاکيد شد که در روابط بين المللي اصل منع تهديد به زور مراعات شود.
6: سال 1970 روابط دوستانه و همکاري بين کشورها و منع توسل به زور را تاکيد کرد. قواعد ذکر شده باعث نمي شود که حق توسل به زور شناخته شود.
7: سال 1970 هر کشور وظيفه دارد از به کار بردن زور عليه تماميت ارضي استقلال سياسي کشور هاي ديگر خودداري کند بنا به اشغال نظامي تصرف نظامي صورت بگيرد.
8: سال 1972 منع توسل به زور.
9: سال 1976 بررسي انعقاد يک معاهده جهاني عدم توسل به زور.
حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه بين المللي ارتباط تنگاتنگي دارند. حقوق بشر دوستانه بين المللي عبارت است از مجموعه قواعد و مقرراتي که بر رفتار نظاميان در خلال مخاصمات مسلحانه، محدوديت هاي نظامي و حمايت از قربانيان مخاصمات مسلحانه و حقوق اساسي بشر در شرايط خشونت حاکم مي باشد. اين مجموعه حقوقي و معيارهاي ارزشي ريشه در تاريخ بشريت دارد. اکثر قواعد حقوق بشر دوستانه بين المللي جزء قواعد هنجاري با خصلت قاعده آمره مقرر در ماده 53 کنوانسيون حقوق معاهدات 1969 مي باشند. حقوق بين الملل بشر دوستانه در بر دارنده دو مفهوم اصلي است. اول اين که در هنگام درگيري هاي مسلحانه، حق دولت ها بر انتخاب روش و سلاح جنگي محدود است و فقط مي توانند از سلاح ها و روش هايي استفاده کنند که رنج زائد و غير انساني ايجاد نکند. دوم اين که از حيات، سلامت و کرامت انسان هائي که در درگيري مشارکت نکرده اند و يا به مشارکت خود در درگيري پايان داده اند، شامل غير نظاميان، اسيران جنگي، مجروحان و بيماران حمايت مي کند.
شصت سال از تصويب کنوانسيون هاي ژنو و شصت و دو سال از تشکيل دولت اسرائيل و غصب سرزمين هاي فلسطيني نشين مي گذرد. نهادهاي بين المللي متعددي شامل نهادهاي وابسته به سازمان ملل متحد و نه
ادهاي غير دولتي بين المللي مانند صليب سرخ و عفو بين الملل درگير حل و فصل اين مناقشه بوده اند. از جنگ شش روزه سال 1967 تا کنون که رژيم اسرائيل از طرف جامعه جهاني عنوان قواي اشغالگر سرزمين هاي اشغالي را به خود گرفته است، مکررا اين کنوانسيون ها بخصوص کنوانسيون چهارم ژنو در خصوص افراد غير نظامي و حقوق آنها در زمان اشغال را نقض کرده است. جهت بررسي عملکرد اسرائيل در مورد اين حقوق در مناطق اشغالي فلسطين، ضروري است که به اختصار اصول اين حقوق مورد بررسي قرار گيرند.
سوال اصلي تحقيق:
نحوه و کيفيت اجراي کنوانسيون هاي چهارگانه ژنو در سرزمين هاي فلسطين چگونه است؟
سوال فرعي تحقيق:
نظر به خروج مقطعي اسرائيل از نوار غزه و محاصره کامل اين منطقه حقوق حاکم اين منطقه چيست؟ يا به عبارت ديگر آيا از لحاظ حقوق بين الملل بشر دوستانه، مقررات کنوانسيون چهار گانه ژنو در اين مناطق توسط اسرائيل لازم الاجرا است؟
فرضيه تحقيق:
1. به رغم عرفي شدن اصول حقوق بشر دوستانه بين المللي مندرج در کنوانسيون هاي چهار گانه ژنو و پروتکل هاي الحاقي، اعمال و اجراي آن در زمينه حمايت از قربانيان و نيز جلوگيري از نقض حقوق بشر دوستانه بين المللي در سرزمين هاي اشغالي فلسطين از کارايي مطلوب يا لازم برخوردار نيست.
2. غزه کماکان تحت اشغال بوده و اسرائيل موظف به اجراي تعهدات خود تحت کنوانسيون چهارم ژنو مي باشد.
اهداف تحقيق:
1. برسي، تحليل واطلاع رساني عملکرد کنوانسيون هاي چهار گانه ژنو و نقض حقوق بشر دوستانه در فلسطين اشغالي
2. تطبيق اقدامات و عملکرد اسرائيل در فلسطين اشغالي
سوابق تحقيق:
در مورد کنوانسيون هاي چهار گانه ژنو کارهاي تحقيقاتي زيادي انجام شده است، همچنين در ادبيات سياسي، در مورد خاورميانه مطالبي وجود دارد. در مورد مناقشه فلسطين و اسرائيل مطالعات زيادي صورت گرفته است. ليکن اينجانب به موردي که مستقيما به اجراي کنوانسيون هاي ژنو بخصوص کنوانسيون چهارم بپردازد، برخورد نکرده ام. مستندات حقوقي که تا کنون در زمينه مسايل مردم فلسطين به زبان فارسي در دسترسي من قرار گرفته است به شرح زير مي باشد:
1. تانبرگ، لکس، وضعيت آوارگان فلسطيني در حقوق بين الملل، ترجمه محمد حبيبي مجنده- مصطفي فضائلي، موسسه مطالعات و پژوهش هاي حقوقي و کتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس شوراي اسلامي-1381
2. رمضان باباچي، مونيک شميليه ژاندولاپرادل، حق بازگشت فلسطينيان و اصول تحقق آن، ترجمه محمد مقدس، موسسه مطالعات و پژوهش هاي حقوقي تهران،1382
3. شريفي طراز کوهي، حسين، مسله فلسطين در اسناد سازمان ملل متحد، مجله نهضت، سال سوم، شماره 12
4. کتان، هنري، فلسطين و حقوق بين الملل، ترجمه غلامرضا فدائي، امير کبير، 1354

روش کار و گرد آوري اطلاعات:
روش اتخاذي در اين تحقيق توصيفي و تحليلي است که با بررسي نظام حقوقي حاکم بر حقوق بشر دوستانه و بين الملل ابتدا منابع و مقررات مورد توصيف و سپس تحليل منطقي قرار خواهد گرفت. روش گردآوري مطالب کتابخانه اي است که با رجوع به کتابخانه هاي دانشگاهي منابع اينترنتي به زبان فارسي و انگليسي مي باشد.
تقسيم بندي مطالب:
بررسي موضوع در دو بخش صورت گرفته است، به اين نحو که در بخش اول به کليات پرداخته خواهد شد، و در بخش دوم به ماهيت موضوع خواهيم پرداخت، و در پايان به بيان نتيجه و پيشنهادات و ذکر منابع مي پردازيم.
تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد
حسن عبدالله زاده سنگرودي

بخش اول: حقوق بشر دوستانه بين المللي در پرتو کنوانسيون چهارگانه ژنو
فصل اول: کليات حقوق بشر دوستانه بين المللي
پيشينه جنگ به اندازه تاريخ بشريت است. تلاش عليه جنگ و توقف آن نيز تاريخچه اي به قدمت جنگ دارد. بخصوص در دو قرن اخير تلاش هاي زيادي در جهت محدود و ممنوع کردن جنگ صورت پذيرفته است، ولي همان گونه که شاهد هستيم از ميزان جنگ در جهان کاسته نشده است. هدف حقوق بشردوستانه کاهش آلام ناشي از جنگ به عنوان يک واقعيت غير انساني و بعضا غير قانوني مي باشد. بر اساس اين دو هدف، دو رشته قواعد ايجاد شده است. يکي حقوق توسل به زور5که هدف آن قانونمند کردن توسل به زور مي باشد و ديگري حقوق زمان جنگ که ناظر بر اعمال و رفتار طرفين مخاصمه در عرصه جنگ است. در عمل نمي توان حد فاصل قاطعي ميان اين دو حقوق در نظر گرفت. به عنوان مثال حق دفاع مشروع از حقوق قانوني شناخته شده است، ولي اين حق نمي تواند خارج از چهارچوب شرايط ضرورت و تناسب باشد. در گذشته تفاوت هائي ميان مقررات لاهه (قواعد حاکم بر جنگ) و حقوق ژنو (حقوق بشر دوستانه) وجود داشت، ليکن پس از پروتکل هاي الحاقي و از آن جائي که پروتکل ها هم زمان شامل مقرراتي در هر دو موضوع هستند، اين مرز بندي کاملا از بين رفت و حقوق جنگ در کليت خود حقوق بشردوستانه بين المللي ناميده مي شود. در ارتباط حقوق بشر دوستانه با حقوق بشر، بايد گفت که حقوق بين المللي بشردوستانه و حقوق بين المللي بشر مکمل يکديگر هستند و هدف اصلي هردو اين حقوق حمايت از فرد است. حقوق بشر يا حداقل برخي از


0 Comments

No Comment.